Osteopathie is een manuele geneeswijze (bijna uitsluitend met de handen uitgevoerd) die zich richt tot mensen met bepaalde aandoeningen van gewrichten of weefsels in het algemeen (spierweefsel, bindweefsel, zenuwweefsel).

Het leeuwendeel van de behandelde problemen zijn stoornissen in de wervelzuil en daaraan verbonden klachten.
De meeste patiënten hebben last van een functiebeperking met bewegingsverlies van het weefsel (gewricht, spier, bindweefsel, …).
Het verlies aan beweeglijkheid kan de osteopaat met zijn handen, via veilige en meestal zachte technieken, normaliseren zodat het lichaam weer gewoon kan bewegen en herstelt.
Een osteopaat luistert eerst uitgebreid naar de patiënten en stelt hen vragen.
Daarna volgt een systematisch onderzoek van de beweeglijkheid van diverse lichaamsstructuren.
Wanneer de osteopaat geen verdachte signalen vindt die doorverwijzing naar een arts noodzaken stelt hij een werkhypothese op.
Na inlichting van de patiënt hierover volgt de behandeling.